Telemania

Uzależnianie się od telewizora

Natalia Jarosz

Statystyki podają, że przeciętny Polak spędza aż 4 godziny i 12 minut każdego dnia przed ekranem telewizora, oglądając wiele programów i filmów. Co dziesiąta osoba w naszym kraju spędza przed telewizorem co najmniej 8 godzin i te osoby są uznawane za uzależnione od telewizji. Ukuty został termin „telemania” i stosowany jest on zazwyczaj do 70% omawianych osób.

Telewizja to owoc działania technologii informatycznych, które są obecnie nierozłączną częścią naszego codziennego życia, jednym z fundamentów społeczeństwa. Technologie informatyczne rozwijają się dynamicznie i ich nastawienie na masowego odbiorcę jest bardzo skuteczne w docieraniu do wielu osób. Coraz częściej jednak reakcja na działanie telewizji jest negatywna, a skutki długiego przebywania przed telewizorem bywają poważne.

Zazwyczaj zaczyna się od kwestii niemal niezauważalnych i trudnych do wychwycenia, przez co profilaktyka jest skomplikowana, a skala uzależnienia z czasem bardzo mocno się powiększa. Zazwyczaj najbardziej narażone na rozwijanie się nałogu są osoby młode. W ich wypadku postrzeganie świata jest jeszcze niepełne, a pojawiające się bodźce są odbierane w sposób wywołujący reakcję zwrotną kształtującą odbiorcę. Młode osoby po prostu nie rozumieją jeszcze, w jaki sposób powinny świadomie korzystać z telewizji.

Uzależnienie od telewizji

Złe praktyki powodują, że szybko rozwija się uzależnienie definiowane jako utrata wolności oraz zrywanie więzi z otoczeniem połączone z negowaniem wartości. Mechanizmy uzależniania się od telewizji są typowe. Działania osoby dotkniętej nałogiem sprowadzają się do oddawania się nałogowi, chociaż poszukiwanie innych sposobów byłoby znacznie lepszym sposobem na poszukiwanie bodźców pozytywnych. Ważnym elementem pogłębiania nałogu jest oszukiwanie samego siebie i tworzenie wobec siebie świata iluzji, gdzie można zanegować istnienie problemu.

Nieprawidłowe korzystanie z mediów często prowadzi do powstania bezrefleksyjnej, biernej postawy wobec samych mediów i świata w ogóle. Do tego dochodzą problemy zdrowotne związane z ospałym trybem życia, problemy ze wzrokiem czy wady postawy. Telewizja staje się zastępczym światem, w którym człowiek żyje zamiast w świecie realnym. Zaczyna izolować się od społeczeństwa, co może prowadzić nawet do chorób psychicznych.

Warto podkreślać, że w dobie wielkiej popularności Internetu telewizja wcale nie stała się mniejszym, marginalnym zagrożeniem. Jej powszechność, łatwość dostępu oraz wciąż duża siła oddziaływania sprawiają, że zagrożenie jest bardzo realne.

Zobacz