Pracoholizm

Czym tak naprawdę jest pracoholizm?

Natalia Jarosz

Pracoholizm jest zazwyczaj traktowany jak choroba i w taki też sposób definiowany. Psychologowie mianem pracoholika określają osobę spędzającą dziennie po kilkanaście godzin przy biurku. Pracoholizm nie zawsze sprawia przyjemność. Prywatni przedsiębiorcy czy osoby obarczane nadmiarem obowiązków nie są tym faktem specjalnie zadowolone.

Z drugiej strony pojawiają się pasjonaci, la których praca to przyjemność, nie powoduje ona zmęczenia, a pieniądze są mniej ważne niż sukces przed terminem. Nałóg identyfikowany jest przez to, że wszystkie inne dziedziny ich życia całkowicie zanikają. Jest praca, ale nie ma rodziny czy przyjaciół, a już na pewno nie żadnego hobby. Takie osoby czasami potrafią rozmawiać tylko o pracy i inne tematy ich nie interesują.

Leki nie działają

Czasami można usłyszeć porównanie pracoholików do pociągów sunących po niewłaściwym torze. Porównanie to jest o tyle trafne, że osobę uzależnioną od pracy bardzo trudno jest zatrzymać, z byt silne bodźce mogą doprowadzić do katastrofy. Szybka jazda jest niebezpieczna, ale hamulce nie działają.

Osoba uzależniona ma problem z zachowaniem umiaru i nie zdaje sobie sprawy, że jej zachowanie jest patologiczne. Zauważają to bliscy pracoholika, chociaż i oni zazwyczaj nie mówią o tym głośno. Kiedy pracoholizm zaczyna odbijać się na zdrowiu, osoby nim dotknięte żądają od lekarzy leków ułatwiających im pozostawanie na pełnych obrotach. Zazwyczaj są to leki na bezsenność i uspokajające, leki na żołądek i serce, ale kiedy problem narasta, pojawiają się też narkotyki i alkohol.

Uzależnienie od pracy

Pracoholizm jest mechanizmem nakręcającego się zadowolenia z pracy i oczekiwania coraz większej gratyfikacji, która staje się bardzo trudna do osiągnięcia. Sposobem na radzenie sobie z tym zjawiskiem jest paradoksalnie stawianie sobie celów krótkoterminowych i długoterminowych, nad którymi trzeba pracować. Niczym w pracy.

Nieszczęśliwi ludzie

Pracoholizm jest mocno skorelowany z rodzajem wykonywanej pracy. Wśród pracoholików najczęściej znajdziemy copywriterów, polityków i różnych managerów, ale też lekarzy i dziennikarzy. Bardziej narażeni są też ludzie po 33 roku życia, który szybko awansują w pracy. Wyścig szczurów jest dla nich czynnikiem motywującym. Mają być dyspozycyjni i kreatywni, znać języki, być po studiach, mają być mobilni i zaangażowani. Dążą do takiego ideału, ale prawda jest taka, że nie ma tutaj żadnego limitu rozwoju. Ciągła pogoń za takim ideałem jest po prostu niemożliwa do zrealizowania, przez co mamy do czynienia ze spiralą prowadzącą do tragedii.

Zobacz